Een goedkope luchtvaartmaatschappij, ook bekend onder de benamingen prijsvechter en low-fare, low-cost, no-frills, budget, low-budget of discount-maatschappij, is een luchtvaartmaatschappij die volgens het no frills-concept werkt, waarbij de overheadkosten laag gehouden worden en de extra diensten (zoals eten aan boord, drankjes e.d.) niet in de prijs zijn inbegrepen. Deze maatschappijen vliegen vaak vanaf een kleiner vliegveld in verband met lagere luchthavenkosten en minder vertragingen. Meestal is een low-fare-maatschappij onafhankelijk en een low-cost-maatschappij voor meer dan 50% een dochter van een grote luchtvaartmaatschappij. Voorbeelden van low-fare-maatschappijen zijn Ryanair en easyJet.
Een low-cost-luchtvaartmaatschappij is meestal een dochtermaatschappij van een van de grotere luchtvaartmaatschappijen. Deze dochtermaatschappijen zijn nieuw opgericht of omgevormd van een Feeder-model naar een low-fare-model om marktaandeel te kunnen behouden ten opzichte van de low-fare-luchtvaartmaatschappijen. In veel gevallen blijft de feeder-functie wel aanwezig. Een voorbeeld van een low-cost-maatschappij is Freedom Air, dat in 1995 werd opgericht door Air New Zealand als antwoord op de discounter Trans-Tasman. Om voor een lagere prijs te kunnen vliegen zijn veel diensten bij low-cost-maatschappijen niet in de prijs inbegrepen, net als bij de low-fare-luchtvaartmaatschappijen.
Aer Lingus